Bir küçük el Bir küçük mutluluk

Cuma, Şubat 11, 2011 Brida~ 0 Comments


 Bu şehirde bir sürü zaman geçirmiştik ama hala gitmediğimiz bilmediğimiz o kadar yer vardı ki oradaki insanları,güzelliklerini merak ediyordum açıkçası...
sabah erkenden yola koyulduk,yanıma fotoğraf makinamıda almayı ihmal etmedim.Güneşin yavaş yavaş ısıttığı sabah serin havasıyla birlikte ilerliyorduk,bir mahallede durduk,arabadan indik yavaş yavaş ilerlerken bende bir yandan fotoğraf çekiyordum,ileride 5-6 çocuk gördük topa benzemeyen ama onunla bile mutlu olan o çocuklarla yarım saate yakın sohbet ettik bazısının ayakkabısı dahi yoktur o küçücük ayakları siyahlıktan gözükmüyordu...
Çantamızda getirdiğimiz hediyelerden bir çift ayakkabı verdim ona,bana o buğulu gözleriyle öyle bir baktı ki gözlerindeki o ifade beni o kadar mutlu etmişti ki bir insanı mutlu etme duygusu bambaşka bir şey ben bunu bir kez daha gördüm...
Giderken bir tanede top bıraktım ona kardeşim kadar sevmiştim onu alnına bir öpücük kondurdum bana öyle bir sarıldı ki annem dışında hiçbir insanda böyle sıcaklık hissetmemiştim...
Yolumuza devam ettik,kapıların önünde oturmuş bir grup teyzeyle karşılaştık,ellerindeki örgüleri bırakıp bizi karşıladılar,evlerine girdik,yemek yedik...
Hiç unutmayacağım onları birde yaşlı teyzemin elinden içtiğim suyu,haberini duydum ki vefat etmiş allah rahmet eylesin...
Bir kaç ev bir kaç insan daha ziyaret ettik ve getirdiğimiz hediyeleri onlara verdik...
Bunları bir günde yaptık ve sonunda çok mutluyduk...
Bu güzel günü,o küçük çocuğu,bizleri evlerinde misafir eden insanları unutmayacağız...
Her fırsatımız olduğu zaman onları ziyaret ettik...
Bu insanları onlar unutmuş olsalarda bizler unutmayacağız...


0 yorum: